lørdag 6. februar 2016

Ski, bål, mat og mormor


Sambo har dratt ut på sjøen for jobb igjen, mor er i full gang med planlegging og pakking til Turistforeningens Kom deg ut dag. Mor skal arrangere :-P Men der må jo være tid til å være ute også, og lillemann har mast og spurt heile uka på tur. Og så har han lyst på ny skitur. Det skulle nok la seg ordne, og mor har vært sjåfør for ungene heile uka, og vil også ut. Mormor, vil du være med? :-)




Mormor vart lett med, tross advarsel om kom til å gå seint når han går sjøl. Men som mormor svarte, poenget er berre å få være ute. Så her er det berre å få på seg skiene. Lillemann vil helst klare sjøl, men må nok hjelpes litt enda.







Før var det vanskelig å få parkert i starten av langrennsløypene på Fjellsetra. No har dei løyst problemet genialt! Laget stor ny parkeringsplass, og du kan betale parkeringsavgifta via mobil på tekstmelding. 2 tomler opp!







Sist hadde lillemann litt korte staver, no tatt med noen litt lengre. Han er allerede i gang med stakingen :-)







Det går ikkje så fort med lillemann, og dermed så får mor god tid til å kikke seg rundt. Langfjella, en av dei mest brukte plassene til randonee tur. Mor må få komt seg dit i år også.











Framover ser du mot skitrekket og hyttefeltet. Kveldslyset har allerede komt, og det ser ut til å bli en fin kveld. Fjellet der Auskjeret 1203moh er også et turmål med randonee, fjellski og truger. Du starter i krysset mellom Fasteindalen, Fausa og Fjellsetra. Parkeringsplass, og du trakker rett ut.




Mormor er imponert over lillemann, han skal sjøl, og går på. Litt stopp for å vise og prate hører til med tur ;-)









"Sjå mamma, eg dett ikkje!" :-) Joda, han får det til, og denne gangen er sporet en del meir glatt. Har frosset litt på og fått skare. Får sjå no korleis han takler nedover bakkene. Fremdeles går det bra.











Mor går fremst og lillemann prøver å ta att mor, og aller helst kjøre på ho. Han ser kva mor gjer, og tar etter. Staker mor, staker han. Nesten som hermegås leiken.








Kanskje en dag så går mor og lillemann på tur ilag, og lillemann faktisk går ifra henne. Mor har ingen teknikk, men ser han har anlegg for det. Veldig koselig å faktisk gå side ved side og kunne prate, enn når han satt langt bak i pulken.










Ikkje så masse folk ute no, er snart kveld. Mor ser mot toppene, veit at når ho returnerer er det mørkt. Nyte det som nytes kan!






Du passerer mange koselige hytter i sporet. Dei ligg ikkje påtrengende tett heller, og ligg som små perler her og der. Denne hytta her likte lillemann godt. Søt og rød, hevdet han.







Litt mindre med hytter på oppsiden, men der kjem vel fleire med tiden. Fjellene bak du ser er Ytstevasshornet 1330moh og Holetindane 1288moh.







Lillemann husker "storebakken" som han gikk opp sjøl, og rann fort ned. No vil han opp den, for å være sikker på at han får renne den ned også. Han gledde seg til å renne den ned, og skulle ikkje falle så mange ganger på dette forsøket. Bra han har mål i det minste ;-)



Men så skjedde det noe, mor aner ikkje kva. Lillemann slo seg fullstendig vrang og sliten. Mellom kl17 og 18 får han en liten sliten og trøtt periode, det er no. Den slo ut i full blomst. Han ville gå heilt til akebakken som han var sist, og mor hevdet at det vart for langt denne gangen. Så var det illle at mor ikkje hadde med rompeakebrett, for han skulle jo ake også. Så var det at han ikkje ville flytte seg utav sporet når en skiløper kom ned bakken i full fart. Der nest var det tårer fordi han ville ligge der! Mor prøvde å forklare at har ikkje med telt eller soveposer, og her er ingen "Fjellets hytter" som mor kaller DNT hyttene, har ikkje med nøkkel heller. Han er trøtt hevder han og vil sove med en gang, akkurat der. Mor sier mange ganger at kan snu, han bestemmer. Men nei, han vil ikkje heim, vil være der. Kan stoppe i kanten med noen trær og tenne bål og steike pannekaker også, han bestemmer kor, men da hevder han at han berre blir trøtt. Nekter å gå, later som han faller, går mor hyler han, går mor ikkje er det også galt. Dagens innrømmelse, mor sprakk til slutt og vart sint. Tok han under armen og snudde. Fekk til slutt han ned halve bakken, og alle gikk ned kanten til noen trær. I det samme han sjøl tok av seg skiene, så snudde humøret. Mor trenger en sjokoladebit.......







Med skiene parkert, Turbo fram, så var alt bra att. Turbo har akkurat komt til lillemann, han vart lovt den av Ålesund Turistforening da han fekk rød nøkkelen som den yngste. Han har sett fram til å få den bamsen :-) No er den med over alt!










Ikkje noe gir lillemann bedre humør enn bål :-) Og så fekk han lov til å spise litt snø, sambo var ikkje der og såg det -P







Mormor skal også lage middag, men skal øve seg på å bruke brenneren sin, og fyrer den opp.








Litt stas å få bruke mormor si klype og snu på kylling klubbene. Han vil ikkje ha kylling, han venter på pannekaker!









Det blir lillemann, det blir. Pannekaker på bål er snadder! Mor har oppi en god dose havregryn også, blir litt meir mat i dei. Røra vart litt tjukk, og hadde oppi vatn i flaska, og ristet. Problemet løst :-D Mor har røra oppi ei drikkeflaske med stor åpning, berre å helle oppi panna.










En som no er fornøgd med å få pannekaker :-)














Å? Du vil ha mor si pannekake? Og dermed danderer han den med mør på. Vips, så må mor lage seg ei ny.












Er veldig koselig å sitte sånn som dette, og veldig kjekt å få med mormor også, tross vart kort tur og en vrang lillemann. Men ikkje alle turene som er perfekte, tur er som kvardagen, varierende. Man gjer det beste utav det, og som regel så ordner det seg.






Etter en middag er det dessert. Mor har tatt med den eineste bananen i huset, og puttet sjokoladebiter i den. No ligg den pakket i folie, på en litt rolig plass på bålet. Skal no helst ligge i glørne, men har ikkje tid i dag.












Ta da! :-D Ser ikkje så vakkert og godt ut egentlig, men det smaker masse bedre enn det ser ut til, lover. Varm, mjuk banan med smeltet sjokolade i. Nam nam! Smaker utrulig godt! Mor steiker den i skallet, lettere for bananen ikkje brenner seg. Skar et svakt skrått snitt som en liten trekant lanhs heile bananen, tok den ut, og puttet sjokolade biter ned i sprekken. Pakk den inn i folie, og varm. Veldig enkelt, og veldig godt.









Lillemann er veldig påpasselig når det gjelder den bamsen Turbo. Mor setter den tilbake i ytterlommen på ryggsekken, og forsikrer at hendene til Turbo er fri, den ikkje faller ut, og ikkje blir våt.








Noe lillemann syns er gøy, slukke bål. Viktig å slukke etter seg, og han passer på at alt er dekt med snø.










Da er det berre å karre seg opp att til løypa, i varierende stil :-P Fekk ikkje med mormor sitt pladask, men det blir noen krumspring når skal opp i veldig djup snø, lange tynne ski, og smalt opp. Elegante? Nei.








No var lillemann glad for å ha på seg skiene igjen, og ville klare mest mulig sjøl. Kjem du mor? Han forsikrer seg at mor er rett bak, og kjem ho også. Ingen fare du, mor kjem, må berre få på skiene.












Litt fall første biten av bakken, men når han kjører denne stilen her, med full knebøy, skistavene bak i ekte kaos, så suser han ned uten et eineste fall! Stolt måtte han fortelle mormor kor flink han hadde blitt på nedover :-) Mor går bak og berre smiler.











Men så kom det "Det stikker i skoen....." På`n igjen. Om det var trøttheten eller kva som slo inn, aner mor ikkje. Etter litt så ordnet det seg, og han gikk uten stavene siste biten. Smilet var på når han nådde målet, tok av skiene sjøl, og skulle bære alt sjøl til bilen. Så fornøgd vart han til slutt over turen, mor også egentlig. Kan ikkje forvente en perfekt tur kvar gong, det er urealistisk. Men kan heller ikkje ta skrekken av det og la være å dra på tur. Der er alltid noen gode minner ifra turen som gikk galt, en erfaring rikere, og du har vært ute på tur. Lillemann sier sjøl at han skal på tur igjen, men en annen dag ;-)






Ingen kommentarer:

Legg inn en kommentar